Ömer Seyfettin:
1884 yılında Gönen’de doğmuş, 1920 yılında İstanbul’da vefat etmiştir. Kısa Türk hikayeciliğinin kurucusudur. Edebiyatta Türkçülük akımını başlatmış ve dilde sadeleşmeye gidilmesini savunmuştur. Ölümünden sonra en yakın arkadaşı Ali Canip Yöntem onun hikayelerini içeren Ömer Seyfettin ve Hayatı adlı kitabı yazdı. Bu kitaptan sonra Ömer Seyfettin’in bütün hikayeleri kitap olarak basılmıştı. Ömer Seyfettin öldükten sonra hastaneden kimse cesedine sahip çıkmadığı için kimsesiz olduğu düşünülünce, cesedi tıp öğrencileri tarafından kadavra olarak kullanılmaya başlanmıştı. Bu olay gazetelere çıkınca Ömer Seyfettin’i tanıyanlar cesedi almak için hastaneye gidince Ömer Seyfettin’in başının gövdesinden ayrıldığını görmüşlerdi. Oradan naaşı alınıp Kuşdili Mahmutbaba Mezarlığı’na defnedildi. Daha sonra buradan yol geçeceği veya bölgeye araba garajı yapılacağı gerekçesi ile mezarı 1939 yılında Zincirlikuyu Mezarlığı’na defnedildi.